MO13-1

Wil jij voetballen en ben je 10, 11 of 12 jaar oud? Dan zijn we op zoek naar jou! Kom eens langs op een training. We trainen op maandag en woensdag van 18.00-19.00 uur. Welkom!
Voor meer info: coach Corine, 06-10273291 of de jeugdcommissie van de club, zie contact informatie elders op de site.

 

Het leukste meidenvoetbalteam van Amsterdam!

WEDSTRIJDVERSLAGEN 2017-2018

Zaterdag 14 oktober

Een herfstzonnetje, met een veel aangenamer temperatuurtje dan een week geleden, laat deze dag mooi beginnen.
En een compleet meidenteam, van 13 enthousiaste meiden loopt zich warm voor een nieuwe wedstrijd in deze ronde.
Ook scharen de ouders zich al rondom ons langs de lijn, opnieuw benieuwd naar de dappere prestaties van deze meisjes. Want dapper is wel het juiste woord als we opnieuw de lengte van de tegenpartij zien. Navraag levert op dat in deze klasse de leeftijd nogal uiteen kan lopen, omdat de uitloop met dispensatie, meiden tot en met 14 toelaat. En de leeftijd in ons team is op dit moment, 1x 9, 1x 10. 9x 11 en 1x 12.  Er ligt geen grens op de gemiddelde lengte…, die schommelt bij ons rond de 145 cm, maar bij de tegenstander van vandaag rond de 170 cm. Er wordt nog niet met ID gecheckt maar soms voelt de verleiding groot dit wel te doen. Lengtes van 170 cm bij 11 tot 14 jarige….

Het enthousiasme van de coaches doet de meisjes in ieder geval geloven in zichzelf. En daarmee is de juiste mindset voor de wedstrijd wel aanwezig. Al zijn zij langer, weet dat wij snel zijn, en zoals we voorgaande jaren, en ook de afgelopen drie wedstrijden hebben laten zien, we kunnen echt wel voetballen!

De scheids- en grensrechters zijn ook gearriveerd en paraat, dus de wedstrijd kan beginnen. Niet lang na de aftrap laten we iedereen perplex staan, we scoren 1-0! En geruime tijd blijft dit zo. Het spel speelt zich veel af voor de goal waar we moeten scoren, dus dat voelt comfortabel en “in control”. Op de goede momenten wordt de tegenstander onschadelijk gemaakt, door de juiste acties: verstoren van vrijlopende tegenstanders, dekkende verdediging, op de bal als er een tegenstander mee vandoor  wil gaan. Toch lukt het hen om 1-1 te maken. Maar niet getreurd! Verdedigen kunnen we. Wel blijft gelden dat de aanval de beste verdediging is en daar zetten we dan dus ook sterk op in. De keepers hebben het best druk deze wedstrijd. Maar ook de grensrechters… de buitenspel regel moet er echt nog in slijten. Het is ook wel heel veel om alles tegelijk te kunnen bedenken.
Na een prachtige 30 minuten, met veel verdedigingsacties en snelle aanvallen én een doelpunt, fluit de scheids voor rust.

De rust gebruiken we altijd om even terug te blikken op de eerste helft, maar ook vooruit te kijken naar de tweede helft. We zijn trots op onze dames! Ze geven elkaar complimenten, zijn positief en er heerst een echte teamspirit. Super leuk om te zien en horen!
Bij de aftrap van de tweede helft blijkt dat de coach van de tegenpartij de rust ook goed gebruikt heeft om zijn team toe te rusten met tips en trucks. Onze aanvallers zitten volledig klem in een web van verdedigers. En onze verdedigers worden in no-time overrompeld door een vlaggenschip aan aanvallers. De 2e tegengoal laat dan ook niet lang op zich wachten. En dan gebeurt het toch dat de moed in de schoenen zinkt. Terwijl dat helemaal niet nodig is en we vanaf de zijlijn heel hard ons best doen om de motivatie er in te houden en waar nodig weer te krijgen. Maar als de hoofdjes wat gaan hangen, de veerkracht verdwijnt is de kans op nog een tegengoal heel groot… en jawel, 1-3 achterstand is een feit.
Maar dan toch zien we ineens de helpende gedachten weer boven komen drijven…. “Wacht even, wij zijn nog niet klaar, we kunnen dit!” Onderling coachen de meiden zich er door. En we dringen weer door de verdediging heen. De lange armen en benen van de tegenstanders maaien het gras, en helaas ook de bal, menigmaal voor onze voeten weg. Onze keepster houdt ook alle tegenballen uit de goal. En zo blijft de stand van 1-3 staan. En dat is echt een hele prestatie!!

De complimenten na afloop, van de tegenpartij coach, de scheidsrechter en ons publiek doen ons echt goed. Hier leren we van met elkaar. En in deze categorie tegenstanders houden we de eindstand echt heel goed in bedwang.
Ook als coaches zijn we super trots op deze meiden. Iedereen heeft zich met 200% ingezet tot aan het einde! En dan mag je met opgeheven hoofd verliezen en tevreden weekend gaan vieren.

Zaterdag 7 oktober

Daar staan we. In een open veld met kletsnatte tenue-tjes door de miezer regen die in hozen langs stuift. En ook de ouders houden het dit keer niet droog. De herfst is goed los gebarsten.

Overrompeld door de ‘reuzen’ van meiden , staan onze meiden als 12 verspieders het veld te verkennen. Wat zal dit ons brengen? Een eerdere wedstrijd wonnen zij met 13-2… Komen wij vandaag in deze toto uitslagen terecht? Wie zal het zeggen…

De scheidsrechter fluit het startsignaal en de bal gaat aan het rollen. Wij gaan gewoon heerlijk voetballen, ondanks het bar slechte weer. Eenmaal bezig merk je er (bijna) niets meer van en is er nog maar 1 ding wat ons bezig houdt: de bal! Die is voor ons en die moeten we houden.

Er wordt hard gewerkt. Het spel gaat op en neer. En ook al krijgen we de bal best bij de spitsen, hij gaat ook net zo snel weer de andere kant op. De lange benen en lijven duwen en trekken tegen en aan ons. Hier en daar rolt er naast de bal een meisje over het veld. Maar we houden stand! Als het toch 1-0 voor hen wordt, is de vechtlust alleen maar groter geworden en na een aantal minuten, scoren we ‘gewoon’ 1-1. Zo dat is terug bij start positie en alle kansen open. Maar wat is het zwaar… wat wordt er hard gewerkt, wat rennen we de benen uit het lijf! Vol ontzag nemen we vanaf de zijlijn het strijdtoneel waar. Wat een bikkels van meiden hebben we!

Het rustsignaal is meer dan welkom. Even opwarmen in de kleedkamer, even een suiker shot in de vorm van een bekertje limonade, en natuurlijk de peptalk. Wat een prestatie! We zijn nu al trots.

Terwijl de tweede helft zich aandient moedigen verkleumde ouders de meiden goed  aan. Doordat we 1 speelster missen vandaag is er langs de kant maar 1 wissel die zich warm moet zien te houden. De meiden in het veld blijven vanzelf al warm doordat er flink gerend en hard gewerkt moet worden. De bal blijft ook deze tweede helft flink alle hoeken van het veld tegenkomen.
Heel lang wordt er gevochten, het weer laat bijna vanzelf de hoofden hangen, maar toch blijft er de strijdlust. Als er dan geen goal meer valt bij ons, laat het dan in ieder geval gelijk blijven, dat zou dubbel en dwars verdiend zijn. Maar dan op, of net voor het eindsignaal, glipt de bal langs een voet, het hoekje van de goal in… Jammer dat het niet lukte om deze laatste seconden van de wedstrijd de stand gelijk te houden. Maar onze trots toornt ver boven teleurstelling uit. Wat een ongelooflijke prestatie. In weer en wind gewoon doorgaan, zelfs als de shirts doordrenkt zijn van zweet maar door de regen dit niet merkbaar is.
Onderweg naar huis is van frustratie geen sprake, de mooie passen, goede ‘duwacties’ onzerzijds en fantastische reddingen van onze keepster bepalen de gesprekken en stemmingen. En misschien kun je dit alleen maar goed begrijpen als je er bij was…. Volgende week, weer een thuis wedstrijd! Welkom 🙂

 

Zaterdag 30 september

Vandaag de eerste thuiswedstrijd voor ons op groot veld. En de club heeft ons het hoofdveld toebedeeld. Kunnen we het vast inlopen voor de heren vanmiddag.
Dat grote veld is toch wel een ding. Het is in ieder geval voor de meiden gespreksstof. “Is dit veld even groot als vorige week? Het lijkt echt groter. En in de Arena dan? Is het daar net zo groot?” Het houdt de gemoederen bezig 🙂 Met dank aan de lijnentrekker van de club ligt er in ieder geval een mooi afgebakend groen voetbalveld gereed, waar zo meteen 22 meiden, 1 scheids en 2 grensrechters de boel onveilig gaan maken.

De tegenstander heeft even wat tijd nodig om op volle sterkte aanwezig te zijn. Dus iets na half 11 geeft de scheids met het fluitsignaal de start van de wedstrijd aan. De dames uit Oost zijn wel een maatje groter dan onze meiden maar we richten ons vooral op de bal, dus lange benen of niet, de voeten moeten de bal raken en dat is voor allemaal even dicht aan de grond.
De wedstrijd begint redelijk gelijkmatig. Wel is er meer dynamiek in het veld dan de vorige wedstrijd. Er wordt door de middenvelders heel wat meters gemaakt doordat de bal van ene helft naar andere helft ‘vliegt’. Toch krijgen de meiden het voor elkaar om de bal geruime tijd op de voor ons goede helft van het veld te houden. En dat is de beste kans om de bal in de goal te krijgen. En we kunnen lang en kort over technieken discussiëren, het komt er uiteindelijk gewoon op neer dat die bal vaker in het doel van de tegenstander moet belanden, dan in ons doel. En daar zijn we goed mee gestart. Na een minuut of 10 valt de eerste goal voor ons. Er ontstaat bij de tegenpartij enige verwarring waar goed op in wordt gespeeld door onze meiden. Een tweede goal laat dan ook niet lang op zich wachten.
De meiden krijgen steeds beter gevoel bij een positie in het veld. De meesten geven ook graag te horen waar ze zich het best op de plek voelen. En gelukkig zijn er ook een aantal zeer multifunctioneel inzetbaar. Ook al sta je in de verdediging en je krijgt de ruimte…dan ga je gewoon door en knal je de stand naar 3-1.  Wat een energie komt er zo los in een half uur. Als je er bij was, begrijp je wat ik bedoel.

In de rust wordt er even flink uitgeblazen. We blijven natuurlijk wel alert, want een voorsprong kan zomaar wat luiheid veroorzaken. Iedereen weer op scherp en de tweede helft kan van start.

De voor ons nog nieuwe regel van ‘buitenspel’ zorgt af en toe voor een afgekeurd doelpunt. Dat is natuurlijk jammer van de energie, maar ons motto is dat je beter gewoon door kan gaan, dan op voorhand te stoppen en geen score te wagen. Niet geschoten is nl. altijd mis. En zo ballen we lekker door. Het psychologische effect van de achterstand is bij de tegenstander merkbaar aanwezig. En daar maken onze meiden lekker gebruik van. De score begint goed op te lopen. Het harde werken wordt echt beloond. Want een eindstand van 8-3 bereik je niet met lanterfanten. Het was weer een wedstrijd die het waard was om gezien te worden. Heb je ‘m gemist? 14 oktober spelen we weer thuis om 10.30 uur.

 

Zaterdag 23 september

De trainingen zijn alweer even bezig. De meiden staan te popelen om een wedstrijd te gaan spelen. Ook kijken ze er naar uit om als elftal op groot veld te spelen. Alles wat nieuw is blijft trekken 🙂

En vandaag was het dan zover. De eerste wedstrijd van het seizoen, en direct een uitwedstrijd.

Spannend… een nieuwe opstelling, nieuwe teamgenoten waar we hééél blij mee zijn, een tegenstander die we niet eerder tegenkwamen, nieuwe spelregels, allemaal factoren die wat onzekerheid meebrengen, maar ook kansen! En op die kansen richten we ons vandaag!

Ook voor de coaches is het spannend, wie zetten we waar in het veld, hoe krijgen we alle meiden weer goed op elkaar ingesteld, en hoe sterk wordt de tegenstand in deze poule. Vandaag zien we een tegenstander met 3 wissels, terwijl wij er maar 1 hebben, en zo zien we al wat leeuwen en beren op het veld. Gelukkig zijn de meiden super gemotiveerd en huppelen ze het veld over met maar 1 doel voor ogen: voetballen!

Wat ook nog nieuw is, is dat we een heuse grensrechter leveren we per wedstrijd. En dat is echt een leuke rol voor de ouders. Dus naast de coachende ouders, komen er nu ook vlaggende ouders. De ouderparticipatie is gelukkig hoog in ons team en ik verwacht dan ook dat we de motivatie van de meiden terug zien langs de lijn in het vlag gewimpel.

Zo nu is het echt tijd voor de wedstrijd. De bal ligt al op de stip. Het grote veld wordt goed benut en het spel zet zich soepel in gang. De meiden zijn aan elkaar gewaagd. En het spel speelt zich vooral rond het middenveld af. Door dit grote veld ligt het doel wat verder buiten de reikwijdte van een pass. De middenvelders worstelen zich los en krijgen de bal uiteindelijk goed bij de spitsen. En nu vliegen de ballen regelmatig richting het doel. Een groot doel…en daar blijkt de tegenstander zich even in te vergissen. Een eigen goal door hen zet voor ons de teller op 1-0 voorsprong.

Na verloop van wat minuten valt een tegengoal en is het 1-1 als de rust zich aandient.

Het veld is groot, dus de pauze is welkom. Wennen aan het grote veld en de extra stappen lijkt mee te vallen. Er werd ook goed gepasst en gebruik gemaakt van het feit dat een bal vooruit gaat als je er tegen schopt. Dat scheelt heel veel stappen rennen, en dus bespaar je energie.

De tweede helft begint met duidelijk overwicht aan onze kant, door wat tactische opstellingen in de voorhoede staat het snel 3-1 voor ons. Doordat de tegenstander veel kan wisselen is er af en toe wat verwarring over het te verdedigen ‘mannetje’ en dan schiet er in eens een vandoor die het spel op 3-2 krijgt. Nog steeds een voorsprong voor ons, maar wat meer ruimte voelt toch prettiger, dus na een lange pass, snelle stappen in het midden en mooie voorzet, scoren we 4-2.

De bal gaat nog wel een paar keer vanuit het midden naar ons doel, maar de overhand ligt wel bij ons, de einstand van 5-3 voor ons, geeft goed weer hoe het spel verliep.

Een fantastisch resultaat voor een eerste wedstrijd! We zijn apetrots op deze meiden.

Op naar volgende week, een thuiswedstrijd. Leuk als je er bij bent!!