Memoires van een willekeurige voetballer en zijn emoties in coronatijd.


De coronatijd heeft voor mij toch iets duidelijk gemaakt. Doordat we al zolang niet meer samen zijn ben ik er achter gekomen dat ik mannen mis. Het is dus een mooi moment om maar uit de kast te komen. Elke zaterdag stond ik tussen al die mannen in op het voetbalveld en bleef ik mijn gevoelens maar onderdrukken. Dat kon, want een week later zag je iedereen toch weer.

Maar nu besef ik me eens te meer dat dit grote taboe in de voetballerij maar doorbroken moet worden voor mijzelf. Ik mis Geurt met zijn kuikens en zijn reizen naar Almere.

Ik mis de grote kracht achter ons Amsterdams politiekorps de Donk die het Parool dagelijks letter voor letter leest, zelfs de kruiswoordpuzzels. Ik mis het gebulder van Wimpie, de onverzettelijkheid van Marco en Brian achterin, het zuigen van Kees en Patrick, Kortje die weer vertwijfeld terug sjokt als hij weer diep is gegaan maar overgeslagen, Bassie die tegenwoordig alleen nog maar bij zijn schoonouders op de bank zit, die overigens van dezelfde leeftijd zijn en mijn broertje die voor de wedstrijd de tegenstander bekijkt en dan besluit of hij last van zijn rug heeft of niet.

De onbegrepen loopacties van Pieter, de onbegrepen overtredingen op Pietje Poort, de doelpunten van onze topspitsen Johny de grote en Ron de breker. Ik mis de zacht uitgesproken aanwijzingen van Maxicosi, het gemopper van Edo, de conditie van Richard, het vernuft van de winterschilder en de dadendrang van Ray. Ik mis onze eigen Schot Steve, het gesteun van oudere Kees en de spekkoek van Dave.

Ik mis Beertje Tamminga, de aanslag van Klaas, de anekdotes van Frank H en de filmpjes van Arnold. Ik mis de aankomst van Coentje in de 2e helft omdat hij steevast uit en thuis door elkaar haalt, de balletjes Bayazit, het gedraai van Floor, de sleep van Martin, de strak getrokken lijnen van de kraker en de terugkeer van Frans, Rutgher en Rick.

Ik mis de commentaren van onze supporters Kees en Wim, de ondersteuning van Martijn en wat hebben we veel Eri met een c en een k langs de lijn, het gemompel van de Stok en Wallie Walvis. Correctie, die 2 laatste namen mis ik eigenlijk niet.

Ik mis de laatste kledingtrends van Holslag die het toch net niet halen, Ach, ik kan wel doorgaan maar het lijkt me duidelijk, ik mis mannen om me heen. Helaas ben ik visueel ingesteld en zie ik ook weer alle naakte lichamen na de wedstrijd voor me, dus ik ga toch maar weer terug de kast in.

De maatregelen die nu genomen zijn doen mij vermoeden dat we op 19 Januari zeker nog niet op het veld zullen staan, maar ooit zal die tijd weer komen. Tot die tijd word ik warm van onze acties met rondjes bier te bestellen voor onze club en de nagedachtenis aan dierbaren waar we afscheid van hebben moeten nemen.

Deze en alle andere acties opgezet door onze alleskunner (behalve ….) Edje helpen onze club om er financieel doorheen te komen. Laten we hopen dat er snel een einde komt aan deze corona tijd en de aanvalsleider weer vaak Sorry mag zeggen na weer een briljante maar onbegrepen pass.

Fijne feestdagen voor iedereen en hoop dat alle narigheid iedereen een beetje bespaard blijft. Wees lief voor elkaar en help elkaar door deze tijd heen. Alleen samen gaan we dit overwinnen en daarna weer lekker sporten. Tot die tijd dan maar even golfen.

En ach, laten we er dan nog maar eentje bestellen bij https://www.rondjevoorjeclub.nl/clubs/?club=cvvvlugenvaardig om het af te leren, proost.

De aanvalsleider.

Reacties zijn gesloten.