Corine bedankt voor 6 mooie jaren met onze meiden!


Woensdag 1 juli 2020

Vanaf vandaag mag er weer wat meer! En dat laten we ons geen tweemaal zeggen. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig en daarmee werd de toegang voor eenieder tot het voetbalveld heropend. In de buitenlucht, op anderhalve meter afstand, dat wel, vierden we even een feestje. Alle ouders mochten weer binnen de hekken van de club en vandaag zelfs binnen de lijnen van het veld.

De laatste training van het seizoen… en wat voor een seizoen. We zullen het ons allen nog lang herinneren. Van amateurs tot betaalde spelers zagen we allen de competitie van het voorjaar 2020 in mist opgaan. Maar nu sluiten we het seizoen af en lijkt het alsof er niets aan de hand is. Want vandaag spelen we onze legendarische pot: Meiden MO15 – Ouders van de meiden MO15, gewoon omdat het kan J!! En wat zijn we blij. Dartelend als jongvee betreden we het veld. We hebben er zin in! De meiden zijn als altijd strijdvaardig. (“We” slaat in dit verslag op de ouders ;)). Deze keer laat ik mijn coachrol over aan dit zelfsturende team van meiden. Als ze een beetje opgelet hebben in de afgelopen jaren, zal dat vast lukken. Gelukkig liepen er ook nog wat spelers uit het JO11 rond die ons graag vergezelden op onze krijgstocht. De trainer trapte af, het spel was begonnen. Voorafgaand waren de kansen al wat afgetast. Al was er twijfel toegeslagen, dan was die nu niet merkbaar. De bal was zichtbaar doelwit. Van alle kanten werd deze aangevallen, enig structuur was niet echt zichtbaar. De teamgeest was wel voelbaar en de ouder-kind band werd op de proef gesteld. Vooral toen het eerste doelpunt viel. Vol geestdrift werd er door gerend. We zagen het wel een beetje somber in toen er snel 3-0 werd gescoord. Ook de 4e tegengoal viel ons zwaar. En toen kwam onze kans, 4-1! Begin van de revanche, tenminste dat dachten we… Voor de lezer zal het duidelijk zijn. Onze kansen waren verkeken. Als laatste nog een tegengoal waarbij de teller 5-1 kwam te staan. Net voor het eindsignaal was daar nog een kans aan onze zijde. De spelleider zwaaide met een rode kaart, voor mij was dat het einde.

Naschrift
Het lijkt een dramatisch einde, maar het wordt een nieuw begin. Een nieuw tijdperk breekt aan voor het meest fantastische meidenteam.

De afgelopen zes jaar heb ik met heel veel plezier, energie en enthousiasme dit meidenteam mogen coachen. ‘Mijn meiden’ noemde ik ze… Vanaf de start van dit meidenteam was ik de coach en ik heb ze op zien groeien van F-jes naar tieners en nu in de C’s als dametjes in de groei. Wat hebben we genoten van alle wedstrijden. Verlies, gelijk spel of winst. Altijd leerden we van en met elkaar. En haalden we er het beste uit. Kampioenswedstrijden gespeeld, medailles uitgedeeld, toernooien gewonnen en nu dus zelfs een pandemie doorstaan met elkaar. Het waren mooie jaren! Vanaf nu sta ik langs de zijlijn, als moeder van 1 van hen, en als grootste fan van dit fantastische team. 

Lieve mensen ik dank jullie allen. Voor het meelezen van en meeleven in onze verhalen, bedankt voor de support vanuit de club en vanuit alle ouders. Altijd was er vervoer, altijd was er een ‘vlagger’, altijd was er limonade, altijd werden de ballen uit de sloot gevist, we deden het samen en dat maakten het jaren om nooit te vergeten!

Het allerbeste en een fijne zomer,

Corine

Reacties zijn gesloten.