NIEUWJAARSRECEPTIE 2020


Beste V en V’ers,

Hartelijk welkom op onze nieuwjaarsreceptie. Vlug en Vaardig heeft een relatief gunstig jaar achter de rug, waarin de inkomsten stegen en de uitgaven binnen de perken bleven. Ik kom daar zo op terug.

Helaas moesten wij het afgelopen jaar afscheid nemen van twee leden van verdienste: Willem Bakker en Lida van der Dussen-Quist.
WILLEM MATHIJS BAKKER overleed op 21 juni op 78-jarige leeftijd.
Willem is een flink aantal jaren actief geweest voor V en V. Hij was al veteraan, toen hij bij ons kwam voetballen. De beste opdracht, die je hem kon geven, was ‘Willem, dat is jouw man, houd hem in de gaten’. Met zijn goede conditie deed hij dat, 2 x 3 kwartier lang. Willem kwam aan die conditie door niet 1 rondje Sloterplas te lopen, maar 2 achter elkaar. Ook fietste hij in zijn vrije tijd grote afstanden.
Willem was een vakman, werkzaam in de bouw, waar hij in werkkleding liep. Daarom kwam hij ’s zaterdags niet in vrije tijdskleding naar het voetballen, maar keurig met stropdas.
Wat zijn ogen zagen, maakten zijn handen. Toen wij hem vroegen ‘veteranenbakkies’ te maken voor een drankje na de wedstrijd, kwamen er niet snel in elkaar gezette bakkies, nee, het waren zeer keurige bakkies. Wij haalden daar zelfs de krant mee. Ook het bord van de club van 100, dat hier hangt, is door Willem vakkundig gemaakt.
Daarnaast heeft hij heel veel klussen en klusjes gedaan in dit clubhuis. Een paar dagen buffelen en er was weer een klus geklaard.
Ook was hij een zeer trouwe supporter, bij zijn kleinzoons, maar ook bij Senioren 1, hij sloeg bijna geen wedstrijd over.

LIDA VAN DER DUSSEN-QUIST overleed op 28 december op 92-jarige leeftijd.
Mevrouw van der Dussen, zoals de meeste leden haar zullen herinneren, was een stille werker, op de achtergrond. Jarenlang heeft zij ons clubnieuws verzorgd, eerst op de schrijfmachine en later op de computer. De kopij moest dan wel in een door haar bepaald lettertype worden aangeleverd. Dat zij alle kopij zelf eenvoudig in dat lettertype kon zetten, was voor haar een brug te ver.
Toen ons clubnieuws verdween, stopte ook haar werkzaamheden, maar zij bleef ons volgen, bleek uit de spaarzame contacten.

Wij zullen in dankbare herinnering houden wat Willem en Lida voor V en V betekend hebben.

Laten wij nu een ogenblik stil zijn ter nagedachtenis van Willem Mathijs Bakker en Lida van der Dussen.

Verheugend is, dat Arnold Wit vandaag in ons midden is. Wij zijn daar blij mee en wij hopen dat het de goede kant op mag blijven gaan. Arnold en Liesbeth, veel sterkte, houd moed!

Zoals al gezegd, 2019 was dus een relatief gunstig jaar. Ik doel dan op onze financiële situatie.
Jullie zullen gemerkt hebben, dat er diverse reclameborden bij zijn gekomen. Dat is heel belangrijk voor ons, want dat betekende extra inkomsten. Het is niet moeilijk te RADEN wie daar een belangrijke bijdrage aan heeft geleverd. ‘Goede RAAD is duur’ zegt het gezegde, maar bij ons is dat zeker niet zo, bij ons is het meer ‘GOEDE RAAD IS ONMISBAAR!’, ga maar na: vader Peter waakt, samen met zijn vaste maatje Ton Laarman, over de schoonheid van ons clubhuis, zoon Edwin is onze Haarlemmerolie (kijk maar weer naar het mini-toernooi, dat hij vandaag organiseerde), kleinzoon Ryan probeert het ook schoon te houden in zijn doel, verzorgt onze website en is actief voor de jeugd en kleinzoon Andy schopt er af en toe ééntje in en zorgt voor de gele en rode kaarten.
Wij zijn als vereniging heel veel dank verschuldigd aan de familie Van der Raad!

Meer reclameborden was niet het enige, ook de club van 100 is gegroeid en ook daar zijn wij heel blij mee. Diverse mensen hebben zich daarvoor ingezet en wij hopen dat zij daar vooral mee doorgaan. In februari worden de bijdragen weer geïnd en wie nog lid wil worden GRAAG!

Ook alle contributies kwamen binnen en belangrijk is, over het algemeen tijdig. Laat dat zo mogen blijven, dat scheelt onze financiële mensen veel tijd.

Dat de uitgaven binnen de perken bleven, heeft twee oorzaken: grote reparaties bleven gelukkig uit en niet per se noodzakelijke reparaties werden uitgesteld. Uiteraard werd wel gekeken of dit verantwoord was. Zeker is dan ook dat deze reparaties niet afgesteld kunnen worden, dit voorjaar bekijken wij wat moet en kan.

Een voortdurende zorg blijft ons leden aantal. Gelukkig kwam er een team bij, aanvankelijk als seniorenteam, inmiddels als veteranenteam 35+. Daar zijn wij blij mee, dus heten wij hen ook vanaf deze plaats hartelijk welkom in de V en V-familie. Ook bij de jeugd zou het prettig zijn wat meer teams te hebben. Maar hoe doe je dat?
Die vraag hebben wij voorgelegd aan een nieuw ingestelde PR-commissie. Deze commissie is inmiddels bemand en zij zien zichzelf meer zo:
in plaats van Public Relations willen zij onderstrepen, dat zij zich vooral willen richten op het werven van nieuwe leden. Ideeën van meedenkers zijn hartelijk welkom bij Koen de Groot, Ewart Tamminga en Martin Westerveld. Wij wachten in spanning af wat komen gaat. Gedacht wordt aan een maandbrief, uiteraard digitaal, en een aanpassing van onze website, waardoor diverse zaken eenvoudiger worden. Verder moet benadrukt worden, dat wij uitsluitend op zaterdag en op echt gras spelen.

Over onze sportieve prestaties kan ik kort zijn. Senioren 3 werd kampioen. Nadat het in het en bij Amsterdamse Bos niet lukte, lukte het in een thuiswedstrijd wel.
Senioren 1 haalde de nacompetitie, zelfs de finale, maar was daarin helaas kansloos. Voor de overige teams was deelnemen vooral belangrijker dan winnen.

Dan de jeugd. Klein, maar fijn. Wij zijn blij met de teams, die wij hebben en wij zijn ook blij, dat jullie er vandaag zijn. Ons meidenteam deed het geweldig en miste het kampioenschap op een haar. Ook in de najaarscompetitie werden zij tweede, maar wel met heel jonge meiden in een onder-15 competitie! Na deze toespraak willen zij graag het woord.
De jongens onder 10 hebben meer gewonnen dan verloren, maar nog belangrijker is, dat zij met heel veel plezier spelen in dat team.
Daarom heel veel dank aan Corine, Ingrid, Vincent en Anton, maar natuurlijk ook aan de trainers Tika, Ryan en Lars.

Genoeg over 2019, nu 2020. Dat moet voor Amsterdam een heel goed jaar worden, het is immer dubbel 20. Hoe ze daar in 010 mee omgaan weet ik niet, alleen dat ze al een Advocaat in de arm hebben genomen.
Hoewel voor de V en V-familie deelnemen vooral belangrijker is dan winnen, zou het toch prettig zijn als er eens wat vaker gewonnen wordt. Een middel daartoe is een goede voorbereiding, trouw trainingsbezoek dus. Daar schort het binnen de selectie nog al aan. Daarom aan onze selectie een dringende oproep: laat onze trainer niet in zijn hempie staan en doe jullie uiterste best de training trouw te bezoeken.

Zoals al eerder gezegd: wij wachten de resultaten van de PR-commissie vol spanning af. Laten wij hopen dat wij samen in staat zullen zijn V en V in 2032 100 jaar te laten bestaan. Daarvoor is ook nodig, dat wij ons clubhuis toekomst bestendig maken. Dat betekent dat de handen uit de mouwen moeten. Wij rekenen daarbij op onze trouwe hulptroepen.

Ik had het al over onze V en V-familie. Hoe trouw die is, bleek uit een nieuwjaarswens van Frans Mantel. Frans is een zoon van Piet Mantel, een V en V-voetballer uit vervlogen tijden. Frans Mantel volgt V en V nog steeds en verschijnt zelfs af en toe langs de lijn.

Ik rond af en dat doen wij al een paar jaar met het publiekelijk bedanken van enkele vrijwilligers om daarmee hulde te brengen aan ALLE vrijwilligers, die V en V draaiende houden.
Wij hebben dit jaar gekozen voor de mensen, die hun best doen V en V te laten voortbestaan. Wij denken dan aan STEPHEN CONNELL, altijd bereid een klusje te doen of een wedstrijd te fluiten, ROB OOSTERLOO, die het onderhoud aan ons clubhuis coördineert en de mannen van de PR-commissie: KOEN DE GROOT, EWART TAMMINGA EN MARTIN WESTERVELD.

Mannen, heel hartelijk bedankt en vooral dooooorgaaaaan!

Beste V&V’ers, genoeg gepraat. Allemaal bedankt voor jullie inzet en ik wens jullie veel heil en zegen in een sportief en respectvol nieuwjaar, waarin wij gezamenlijk mogen
overleven.

Ik sluit af met een tekst, die ik op een nieuwjaarskaart ontving en die een beetje tegemoet komt aan het moeilijke jaar van 010:

Soms, al dromend kan ik vliegen
en al vliegend ben ik vrij
Niets te willen
Niets te weten
Niets te moeten dan er zijn

aldus Jules Deelder

PROOST!

Hierna bood Ingrid de vereniging namens het meidenteam een prachtige foto in lijst aan om op te hangen in ons clubhuis. Dat doen wij zeker, wij zijn trots op onze meiden.

Toen nam Edwin van der Raad het woord:
‘Ik zal het kort houden. Wij willen als vereniging ook nog een aantal mensen bedanken, die wij nog niet bedankt hebben.
Ik noem als eerste Wim de Wilde, die als vaste toeschouwer bijna altijd bij zijn zoons bij de veteranen staat te kijken. En natuurlijk zijn aanwezigheid in het bestuur met zijn mooie notulen. M aar het mooiste is, dat hij nooit iets heeft voor de rondvraag, anders moet hij dit opschrijven. Wim, bedankt voor jouw inzet!
Last but not least onze voorzitter, Foeke Westerveld. Hij mist geen enkele wedstrijd van het 1e en probeert ook zijn gezicht te laten zien bij de overige elftallen. Foeke is een man van de club en staat dag en nacht klaar om alles voor jullie in goede banen te leiden. Foeke, bedankt voor jouw inzet en ga zo door’.
Voor beide heren was er een prachtige bos bloemen.

Reacties zijn gesloten.